Page 11 - İntraabdominal Enfeksiyonlar Uzlaşı Raporu

Avkan Oğuz ve ark. Mediterr J Infect Microb Antimicrob
İntra-abdominal Enfeksiyonlar “Uzlaşı Raporu” 2016;5:7

15. Fizyolojik olarak stabil durumda olmayan ve kaynak Antimikrobiyal Tedaviye Başlamanın Zamanlaması
kontrolünün başarısızlıkla sonuçlanma olasılığı olan Bir hastaya İAE kaynaklı ağır sepsis/septik şok durumunda
riskli hasta grubunda üç farklı yaklaşım düşünülmelidir. mümkün olan en kısa sürede antimikrobiyal tedavi başlanmalıdır
Bu yaklaşımlar planlanmış laparotomi, gereklilik üzerine (IDSA, A-III). Henüz sepsis bulguları olmayan komplike İAE
yapılan laparotomi veya standart açık karın ameliyatıdır . hastalarında da İAE tanısı konduğunda veya düşünüldüğünde
[38]
Cerrahi girişimle başarılı bir kaynak kontrolü sağlandığı antimikrobiyal tedavi gecikmeden başlanmalıdır.
düşünülüyorsa sistematik olarak fizyolojiyi bozan tekrarlayan
laparotomiler planlanmamalıdır . Yetişkinlerde Toplumdan Edinilen Hafif veya Orta Şiddetteki
[8]
İntra-abdominal Enfeksiyonların Tedavisi
Sıvı Tedavisi
19. Ampirik tedavide kullanılan antibiyotikler enterik Gram-
16. İAE tanılı hastalarda intravasküler sıvı replasmanı yapılmalı olumsuz aerobik ve fakültatif basillere ve enterik Gram-
ve fizyolojik stabilitenin sağlanması için gereken ek önlemler olumlu streptokoklara karşı etkili olmalıdır. İnce barsağın
alınmalıdır. İntravasküler hacim azalması kanıtları bulunmasa distali, apendiks ve kolonda gelişen enfeksiyonlarda,
da İAE tanısından ilk kuşkulanıldığında hastaya intravenöz perforasyonlarda, obstrüksiyon veya paralitik ileus varlığında
sıvı tedavisi başlanmalıdır (IDSA, B-III).
ampirik tedavide kullanılan antibiyotiklerin spektrumu
[5]
17. Sepsis ve septik şok birden fazla faktörden etkilenen zorunlu anaerobik basilleri de kapsamalıdır (IDSA, A-I) .
karmaşık bir süreçtir, erken hemodinamik destek, etkin 20. Hafif veya orta derecede İAE olan yetişkin hastalarda,
kaynak kontrolü ve uygun antibiyotik kullanımı gereklidir ülkemiz için ertapenem, moksifloksasin veya tigesiklin
(IDSA, A-I). Septik şoka girmiş hastalarda hipotansiyon monoterapisi veya metronidazolün sefazolin, sefuroksim,
saptandığında sıvı tedavisi derhal başlanmalıdır (IDSA, A-II). seftriakson, sefotaksim, levofloksasin veya siprofloksasin ile
Sepsisin kaynağı İAE dahil hangi sistem olursa olsun, sepsis kombinasyonlarının kullanımı anti-pseudomonal aktiviteye
ve septik şoktaki genel tedavi prensipleri ve hemodinamik sahip rejimlere göre daha tercih edilebilir niteliktedir (Tablo
destek sağlanmalıdır. Ek olarak abdominal sepsisin etkin 8, 9) (IDSA, A-I). Ülkemizde toplum kökenli İAE etkenlerinde
tedavisinde, erken ve yeterli kaynak kontrolünün sağlanması ESBL pozitiflik oranlarını gösteren çalışma sayısının yetersiz
ilk hedef olmalıdır [39,40] .
olması nedeniyle, hastane bazında lokal epidemiyolojik
Antimikrobiyal Rejimler verilerdeki ESBL oranı (%10 kritik eşik kabul edilmelidir) veya
Tablo 4’te tanımlanan ESBL risk faktörleri dikkate alınarak
18. Antimikrobiyaller ve antimikrobiyallerin Tablo 8 ve 9’da ampirik antibiyotik seçilmelidir. Ek olarak Pseudomonas
ayrıntılandırılan kombinasyonları, toplumdan edinilen türlerinin İAE’lerin yaklaşık %8’inde saptandığı bildirilmesine
İAE’nin ampirik tedavisi için yeterli kabul edilir. Ancak [41]
maksimum etkinlik ve minimal toksisiteyi garantileyerek karşın etken olma olasılığı daha düşük orandadır .
antimikrobiyal direnci azaltmak için antibiyotiklerin optimal Ülkemizden Bacteroides türlerinde karbapenem ve metronidazol
dozlarda kullanılması gereklidir (Tablo 10) (IDSA, B-II) . direnç profilinin araştırıldığı bir çalışmada; değerlendirilen
[5]
Tablo 8. Ekstra-biliyer komplike intra-abdominal enfeksiyonun başlangıçtaki ampirik tedavisinde kullanılabilecek ajanlar ve
rejimler [5]
Yetişkinlerde toplumdan edinilmiş enfeksiyon
Rejim Hafif-orta enfeksiyon Ciddi enfeksiyon
Perfore veya apseli apandisit ve diğer enfeksiyonlar Yüksek risk veya ciddi fizyolojik bozukluk, ileri yaş veya bağışıklığın
bozulması durumu
Tek ajan Ertapenem Piperasilin-tazobaktam
Moksifloksasin İmipenem-silastatin
Tigesiklin Meropenem
Kombinasyon Sefazolin, Sefepim,
Sefuroksim, Seftazidim,
Seftriakson, Siprofloksasin veya
Sefotaksim, Levofloksasin a
Siprofloksasin veya +
Levofloksasin a Metronidazol
+
Metronidazol
a Escherichia coli’nin florokinolonlara artan direnci nedeniyle bölgesel duyarlılık profilleri ve eğer mevcutsa suş duyarlılığı gözden geçirilmelidir