Page 76 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 76

11                 BÖBREK VE KARACİĞER







                                 YETMEZLİĞİ OLAN YETİŞKİN


                                 HASTALARDA ANTİBİYOTİK

                                 KULLANIMI




                                 Ergin AYAŞLIOĞLU




              Antibiyotiklerin başlıca atılım yolu böbrekler   Tablo 11.1.  Böbrek yetmezliği varlığında doz ayarlaması gerek-
           ve karaciğerdir. Bu nedenle antibiyotik uygula-  tirmeyen antibiyotikler.
           masından önce kişinin böbrek ve karaciğer fonk-   Azitromisin            Moksifloksasin
           siyonları değerlendirilmeli, antibiyotik seçimi ve   Dikloksasilin       Nafsilin
           doz değişikliği buna göre yapılmalıdır. Aksi tak-  Doksisiklin           Penisilin V
                                                                                    Seftriakson
                                                             Kloramfenikol
           tirde toksik etkilerin ortaya çıkması kolaylaşır.   Kinopristin/dalfopristin  Primetamin
              Böbrek fonksiyonları bozuk olan hastalarda     Klindamisin            Sefoperazon
                                                             Linezolid              Sefuroksim aksetil
           birçok antibiyotik için doz ayarlaması gerekir.   Minosiklin             Tigesiklin
           Ancak seftriakson, doksisiklin, moksifl oksasin
           nafsilin, azitromisin ve linezolid gibi az sayıda   Böbrek yetmezliği varlığında sıklıkla kul-
           antibiyotik için doz ayarlamasına gerek yoktur   lanılan bazı antibiyotikler için doz ayarlaması
           (Tablo 12.1). Bu ajanlar renal yetmezlik varlığın-  gerekliliği tüm hekimler tarafından bilinme-
           da hepatobiliyer sistem olmak üzere, böbrek dışı   lidir. Uygun olmayan dozlar bazı istenmeyen
           yollarla etkili bir şekilde atılırlar.           yan etkilerin ortaya çıkmasına neden olabilir.
              Böbrek fonksiyonları bozuk olan hastalarda    Örneğin, penisilin G veya imipenem seviyesin-
           doz ayarlaması; antibiyotik dozunun azaltılması,   deki artış nöromüsküler hipereksitabilite, mi-
           veriliş aralıklarının açılması veya her ikisi birlikte   yoklonik kasılmalar, nöbet ve koma gelişmesine
           uygulanarak yapılabilir. Örneğin sefazolin için doz   neden olabilir. İleri derecede böbrek yetmezliği
           aralığı uzatılarak, siprofloksasin için doz azaltıla-  olan hastalar için imipenem yerine meropenem


           rak, levofloksasin için doz azaltılması ve aralığın   gibi farklı bir karbapenem tercih edilmelidir.
           açılması birlikte uygulanarak ayarlama yapılmak-  Tetrasiklinler (doksisiklin ve tigesiklin hariç) an-
           tadır. Ancak bu uygulamalar için öncelikle hasta-  tianabolik etkileri ile üremik durumda gittikçe
           nın kreatinin klirensinin bilinmesi gerekir. Gün-  artan bir kötüleşmeye neden olabilirler. Nitro-
           lük uygulamalarda 24 saatlik idrar toplanmasını   furantoin ise toksik bir metabolitin birikmesi ile
           gerektirmeyen, sadece serum kreatinini ölçülerek   periferik nörite yol açabilir. Yüksek riskli diğer
           kreatinin klirensinin tahmin edilmesini sağlayan   bir antibiyotik grubu ise aminoglikozidlerdir.
           yöntemler kullanılır. Aşağıda ‘Cockroft – Gault’   Nefrotoksik, ototoksik ve nörotoksik yan etkileri
           eşitliği görülmektedir. Böbrek yetmezliği varlığın-  vardır. Böbrek yetmezliği varlığında aminogliko-
           da antibiyotikler için uygun dozlar ve veriliş aralık-  zidlerden mümkün olduğunca kaçınılması ge-
           ları çeşitli kaynaklarda ayrıntılı olarak verilmiştir.   rekir. Eğer uygulanacaksa böbrek fonksiyonları

                                 (140-Yaş) x Vücut ağırlığı (kg)
           Kreatinin klirensi (ml/dk) =                 (x 0. 85 kadın hastalar için)
                                 72x Serum kreatinini (mg/dl)

           56
   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81