Page 78 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 78

12                 ANTİBAKTERİYEL İLAÇLARIN







                                 İN VİTRO DUYARLILIKLARI




                                 Halil KURT, Aysun YALÇI






              Bir enfeksiyon hastalığında olası etkenler ve   Bunların istisnası sefiksim ve seftibutendir. Sef-
           bu etkenlere etkili olabilecek antimikrobiyallerin   tazidim ise metisilin duyarlı suşlara etkisiz bu-
           bilinmesi özellikle ampirik tedaviyi belirleme de   lunmuştur. Metisilin duyarlı stafi lokoklara etkili
           önemlidir. Elbetteki çok değişik bakteriler çok   diğer antibiyotikler; aminoglikozidler, makrolid-
           değişik enfeksiyonlara neden olabilirler. Ancak,   ler, kinolonlar, ve karbapenemlerdir.
           belli enfeksiyonlarda bazı bakterilerin belirgin    Metisiline dirençli stafi lokok  enfeksiyonla-
           biçimde daha sık etken oldukları bilinmekte-     rında ise kullanılacak antibiyotikler; glikopep-
           dir. Ampirik tedavilerde bu bakterilerin hedef   tidler (vankomisin, teikoplanin, televansin), li-
           alınması gereklidir. Enfeksiyon etkeni olabile-  popeptidler (daptomisin), tigesiklin, kinopristin
           cek mikroorganizmaların düşünülmesi yanında      /dalfopristin ve linezoliddir. Ayrıca fusidik asid,
           bunlara etkili olabilecek antimikrobiyallerin bi-  trimetoprim/sulfometaksazol (TMP/SMX), ri-
           linmesi de çok önemlidir. Bu bölümde antimik-    fampisin, nitrofurantoin ve linezolid kullanıla-
           robiyal ilaçların etki spektrumlarına genel bir   bilecek olan oral seçeneklerdir. Toplum kökenli
           bakış sunulmaya çalışılacaktır.                  metisilin dirençli stafilokoklar ise hastane köken-

                                                            li olanlara göre daha duyarlı olabilirler. Hastane
                                                            kökenli metisilin dirençli stafi lokokların neden
              Gram-pozitif Bakteriler                       olduğu enfeksiyonlarda kullanılan antibiyotikler
                                                            dışında tetrasiklinler, kinolonlar ve makrolidler
              1. Stafilokoklar                              de bu enfeksiyonlarda kullanılabilir.

              Antibiyotik öncesi dönemde stafi lokoklara        2. Streptokoklar
           bağlı bakteriyemi, ölüm ve metastatik enfeksiyon
           hızı çok yüksekti. Penisilinin kullanıma girmesi    Grup A, B, C ve G streptokoklara tüm penisi-
           ile prognoz değişse de birkaç yıl içinde penisiline   linler, sefalosporinler, karbapenemler, glikopep-
           dirençli stafilokoklar ortaya çıktı. Günümüzde    tidler, lipopeptidler ve tigesiklin etkilidir. Piyojen

           penisilinaz üreten suş oranı % 80-90 civarında-  streptokoklar aminoglikozidlere duyarlı değildir.
           dır. Bu tür suşlara antistafi lokokkal penisilinler   Makrolidler streptokoklara duyarlı olmakla bir-
           (nafsilin, oksasilin, kloksasilin ve dikloksasilin)   likte son yıllarda  S. pyogenes’de direnç giderek
           etkilidir. Ancak bunların hiçbiri Türkiye’de bu-  artmaktadır. Makrolid kullanımının yaygın ol-
           lunmamaktadır. Bunlar dışında penisilin di-      duğu ülkelerde % 35-40 oranında özellikle erit-
           rençli metisilin duyarlı stafi lokokların  neden   romisine karşı direnç gösterilmiştir. Türkiye’de
           olduğu enfeksiyonlarda  -laktamaz inhibitörlü   ise 2005 yılına kadar yapılan çeşitli çalışmalar-
           penisilinler (amoksisilin/klavulonat, ampisilin/  da   % 1.1-6.8 arasında saptanmıştır. Yine ülke-
           sulbaktam, tikarsilin/klavulonat ve piperasilin /  mizden yapılan bir çalışmada 2005-2008 yılları
           tazobaktam) de etkilidir. Oral ve parenteral se-  arasında S. pyogenes’de saptanan eritromisin di-
           falosporinlerin bir çoğu bu tür suşlara etkilidir.   renci % 9 olarak bulunmuştur. Bu nedenle özel-

           58
   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83