Page 290 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 290

66                 ENFEKTİF ENDOKARDİT









                                 Fehmi TABAK









              Enfektif endokardit  (EE) endokardın enfek-   la anamnezde diş tedavileri bulunur. Stafi lokok-
           siyonudur. Yüksek ateş, fulminan seyir, löko-    lar ise olguların yaklaşık %25’inden sorumludur.
           sitoz ile seyreden, genellikle  Staphylococcus    En sık karşılaşılan stafi lokok -laktamaz üreti-
           aureus’un etken olduğu ve 6 haftadan daha kısa   mine bağlı olarak genellikle penisilinlere dirençli
           sürede ölümle sonlabilen şekline “akut endokar-  olan S. aureus’tur. Enterokoklar (E. faecalis, E.
           dit”; daha önceden kapak bozukluğu olanlarda     faecium) ise DKE’lerinin yaklaşık %5-8’inde et-
           düşük dereceli ateş, gece terlemeleri, kilo kaybı   ken olarak karşımıza çıkar. Enterokoklara bağlı
           gibi klinik yakınmalarla seyreden, genellikle viri-  EE’ler genellikle genito-üriner ve gastro-intesti-
           dans streptokokların etken olduğu ve 6 hafta ile   nal manipülasyonları izleyerek ortaya çıkar.
           3 ay arasında ölümle sonlanabilen şekline “suba-    Erken dönem PKE’de en sık karşılaşılan et-
           kut endokardit” denilmiştir.                     kenler KNS’lar ve  S. aureus’tur. Geç dönem
                                                            PKE’deki etkenler ise DKE’deki etkenlere ben-
              Etiyoloji                                     zer. DYİBE’nde en sık karşılaşılan etken  S.

                                                            aureus’tur. Daha az sıklıkla enterokoklar, strep-
              EE olgularının büyük çoğunluğu (~%80)

           streptokok ve stafilokoklara bağlıdır. Kapağın    tokoklar, gram-negatif basiller (Pseudomonas ve
           özelliğine göre etkenler değişebilir. Kapak özel-  Serratia spp.) ve mantarlar (nonalbicans Candi-
                                                            da spp.) rastlanır.
           liklerine göre de EE’ler değişik şekillerde sınıf-
                                                               Tüm EE’lerde daha nadir rastlanan ve kültü-
           landırılabilir:
                                                            rü güç etkenler HACEK grubu bakteriler (Ha-
           1.  Doğal kapak endokarditi (DKE)
           2.  Protez kapak endokarditi (PKE)               emophilus  spp.,  Actinobasillus actinomycetem-
              a.  Erken dönem (kapak değişiminin ilk 2. ayı)  comitans,  Cardiobacterium hominis,  Eikenella
              b.  Ara dönem (kapak değişimi sonrası 2-12.   corrodens, Kingella kingae), besinsel olarak var-
                                                            yant streptokoklar (Abioyotrophia defectiva),
                 ay)
                                                            Corynebacterium, Legionella, mantarlar, Coxiel-
              c.  Geç dönem (kapak değişiminden 12 ay
                                                            la burnetii ve Chlamydia’lardır. Tüm çalışmala-
                 sonra)
                                                            ra karşı olguların yaklaşık %5-10’unda ise etken
           3-Damar yoluyla ilaç bağımlılarının endokarditi
              (DYİBE)                                       saptanamamaktadır. Bundan önceden alınan
                                                            antibiyotiklerin sorumlu oldukları düşünülmek-
                                                            tedir.
              EE’leri bu şekilde sınıfl andırmanın etkenleri
           tahmin etme bakımından önemi vardır. DKE            Epidemiyoloji
           olgularının çoğunluğunda streptokoklar, ente-
           rokoklar ve stafilokoklar etken olarak karşımıza     ABD’de hastanelerde rastlanma oranı 1

           çıkarlar. Streptokokların çoğu viridans strepto-  olgu/1000 yatış; yıllık insidansı 3.8/100000 er-
           koklardır (S. sanguis, S. salivarius, S. mutans) ve   kek/kadın: 2/1 olarak hesaplanmıştır. Mortalite-
           bunların çoğu penisilinlere hassastır. Çoğunluk-  si yüksek olup, yaklaşık olarak %20’lere yakındır.

           270
   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295