Page 182 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı

162 Enfeksiyon Hastalıkları

Tablo 38.2. EBV Spesifik Serolojik Yanıtlar ve EBV EM Enfeksiyon Evresi.
EBV spesifik seroloji
EBV spesifik antikor cevapları
EBV EM evresi Heterofil
Antikor Anti-VCA Anti-EBNA Anti-EA
IgM IgG EA-D EAR
Akut EBV EM + /- + + - + -
Geçirilmiş EBV EM - - + + - -
Kronik veya persistan EBV EM - - +++ + + +

EBV EM’nin değişik klinik varyantları olabi- antikor” olarak adlandırılır. HA araştırmak için
lir. Bazı olgular farenjit olmaksızın ateş ve lenfa- en sık “Monospot” test (duyarlılık %85, özgüllük
denopati ile kendini gösterir (“tifoidal form”). Bu %100) kullanılır.
olguların çoğu HA negatif olup “heterofi l-nega-
tif EM” olarak adlandırılır. EBV EM’li olguların EBV-Özgül Antikorlar
%30’unda group A streptokokkal orofarenks EBV’nin değişik antijen komplekslerine vi-
taşıyıcılığı vardır. Yanlışlıkla streptokok farenji- ral capsid antigen (VCA), EBV nuclear anti-
ti tanısı ile ampisilin veya amoksisilin verilmesi gen (EBNA), early antigen (EA) [early antigen
durumunda makülopapüler döküntü gelişebilir retricted (EA-R), early antigen diff use (EA-D)]
(%40-95 olguda). karşı antikor yanıtı gelişir. Klinik amaçlar için en
yararlı olan, VCA ve EBNA antikorlarıdır. “Mo-
Tanı nospot” testin negatif olduğu durumlarda EBV

Klinik Tanı serolojik testleri için optimal kombinasyon şu 4
antikor titrelerinin bakılması ile sağlanır; VCA
Özellikle adölesan ve genç erişkinlerde olmak IgM/IgG, IgM EA, IgG EBNA. Söz konusu bu
üzere ateş, boğaz ağrısı, halsizlik, lenfadenopati antikor tireleri ile EBV EM’nin enfeksiyon evresi
ve farenjitin eşlik ettiği yakınması olan bir olgu- yorumlanabilir (Tablo 38.2).
da EM düşünülmelidir. Yumuşak damakta pete-
şi, splenomegali ve arka servikal lenfadenopati, Diğer Testler
EBV, EM için oldukça belirleyicidir.
EBV EM tanısında EBV DNA bakılması öne-
Atipik Lenfositoz rilmemektedir. EM’li hastaların % 30’unda gro-
up A streptokok taşıyıcılığı vardır. Böyle has-
EBV EM’de periferik kanda atipik lenfosit- talarda orofarinksten gram boyama yapılarak
lerlerin belirlenmesi gerekir. Akut EBV EM’de, kolonizasyon enfeksiyon ayırımı yapılmalıdır.
% 10’u atipik lenfosit (% 95 T lenfositleri, % 5 B Streptokok farenjitinde Gram boyamada akut
lenfosit veya Downey hücreleri) olmak üzere enfeksiyonu gösteren bol PMNL, hücre artık-
periferik kanda lenfosit oranı toplam lökositle- ları (debris) ve fibröz fragmanlar görülür. EBV

rin % 50-60’ını oluşturur. EM’de lökositoz he- EM ön tanılı olgularda periferik kan sayımı (ge-
men daima kuraldır.
nellikle lökositoz) ve lökosit formülü (% 50-60
Heterofil Antikor lenfosit, %10’nu atipik), eritrosit sedimentasyon
hızı (ESR) (çoğunda ESR yüksektir), hemoglo-
EBV B lenfosit mitojendir. İndüklenen bazı bin (nadiren anemi), trombosit (trombositopeni
plazma hücreleri immünoglobülin M (IgM) eşlik edebilir) ve karaciğer enzimleri (ALT, AST
üretir. Söz konusu Ig’ler EBV spesifi k antijen- genellikle normalin 2-3 katı) bakılmalıdır.
lerle reaksiyona girmez. Ancak, koyun (klasik Enfeksiyöz mononükleoz öne tanılı bir olgu-
Paul-Bunnell test), at (“Monospot” test) ve sığır ya klinik ve laboratuvar yaklaşımı Tablo 38.3’de
eritrosit antijenleri ile reaksiyona girer. Bu IgM özetlenmiştir.
antikorları, EBV viral proteinleri dışında başka
bir şeyle reksiyona girmeleri nedeniyle “heterofi l