Page 75 - Sitomegalovirüs Tanı, Tedavi Uzlaşı Raporu
P. 75

Kimi tedavi etmek gerekir?

              I.   Günümüzde orta-ağır cCMV hastalığı olan tüm yenidoğanların nörolojik tutulum veya göz

                  hastalığı  veya  SNİK  olsun  veya  olmasın  antiviral  tedavi  alması  birçok  otör  tarafından
                  önerilmektedir.  CMV’ye  özgü  antiviral  ilaçların  yenidoğanlarda  kullanım  endikasyonu
                  bulunmamakla  birlikte  semptomu  olan  tüm  yenidoğanlara  geç  başlangıçlı  işitme  kaybı

                  riskini azaltmak ve nörolojik gelişimi iyileştirmek amacı ile tedavi verilmesi önerilmektedir.
                  Yaşamın ilk ayında başlanan tedavi maksimum fayda sağlamaktadır. İşitme kaybı olsun
                  ya  da  olmasın  asemptomatik  cCMV  enfeksiyonu  olan  yenidoğanlara  tedavi  verilmesi

                  konusunda  bugün  için  yeterli  kanıt  bulunmamaktadır.  Antiviral  tedaviye  başlama  kararı
                  olgu  bazında  ve  klinisyenin  hastalığın  ciddiyeti  ve  sekel  risklerini  değerlendirmesi

                  neticesinde verilmelidir.

             II.   Pnömoni,  ağır  ve  persistan  trombositopeni,  hepatit,  enterokolit  ve  aktif  retinit  gibi
                  multisistem  bulguları  ile  birlikte  kantitatif  PZR  ile  gösterilmiş  CMV  viremisi  olan

                  yenidoğanların  antiviral  tedaviden  fayda  görme  olasılığı  yüksektir.  Viral  yükte  azalma
                  neticesinde  klinik  durumda  ve  hedef  organ  hastalığında  iyileşme  beklenir.  Ancak  erken
                  dönemde  verilen  bu  tedavinin  işitme  kaybı  ve  nörogelişimsel  anormallikler  gibi  uzun

                  dönem sekeller üzerine etkisinin ve faydasının izlenmesi gerekir.

             III.   Antiviral  ajanın  (intravenöz  gansiklovir  veya  oral  vangansiklovir)  seçimi  hastalığın

                  ciddiyetine  bağlıdır.  Viral  sepsis  benzeri  sendrom, miyokardit,  pnömoni,  ciddi  hepatit  ve
                  enterokolit, ağır ve refrakter trombositopeni, ağır retinit (ilave intraokuler antiviral tedavi ile
                  birlikte) ve nörolojik hastalık, altta yatan primer immün yetmezlik durumlarında intravenöz

                  gansiklovir  tedavisi  önerilir.  Bu  durumların  dışında  iyi  görünümlü  ve  hafif  semptomatik
                  olgularda oral valgansiklovir ile tedaviye başlanabilir. Klinik olarak stabil olan ve oral tolere
                  eden  olgularda  intravenöz  tedaviden  oral  tedaviye  geçilebilir.  Randomize  bir  klinik

                  çalışmada;  MSS  tutulumu  olan  ya  da  olmayan  semptomatik  cCMV  enfeksiyonu  olan
                  bebeklerde  6  haftalık  İV  gansiklovir  tedavisi  6  ay  oral  valgansiklovir  tedavisi  ile

                  karşılaştırılmış  hastaların  24  aylık  izleminde  6  ay  oral  valgansiklovir  tedavisi  alanların
                  işitme  ve  nörogelişimsel  skorları  daha  iyi  bulunmuştur.  İntravenöz  gansiklovir  dozu  6
                  mg/kg/doz 12 saatte birdir. Toksisite riski nedeni ile İV gansiklovirin 6 haftadan daha uzun

                  kullanımı  önerilmemektedir.  Oral  valgansiklovir  tedavisi  6  ay  sürdürülebilir.  Oral
                  valgansiklovir 16 mg/kg/doz günde iki kez verilir. Kan CMV PZR düzeyi ile tedaviye yanıt
                  izlenir.  PZR  düzeyi  düşmeyen  olgularda  antiviral  dirençten  şüphelenilmelidir.  Hastalar

                  tedavi süresince başlangıçta haftada bir ardından ayda bir tam kan sayımı ve karaciğer ve
                  böbrek fonksiyon testleri izlenmelidir.



                                                                                                       75
   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80