Page 75 - Sitomegalovirüs Tanı, Tedavi Uzlaşı Raporu
P. 75
Kimi tedavi etmek gerekir?
I. Günümüzde orta-ağır cCMV hastalığı olan tüm yenidoğanların nörolojik tutulum veya göz
hastalığı veya SNİK olsun veya olmasın antiviral tedavi alması birçok otör tarafından
önerilmektedir. CMV’ye özgü antiviral ilaçların yenidoğanlarda kullanım endikasyonu
bulunmamakla birlikte semptomu olan tüm yenidoğanlara geç başlangıçlı işitme kaybı
riskini azaltmak ve nörolojik gelişimi iyileştirmek amacı ile tedavi verilmesi önerilmektedir.
Yaşamın ilk ayında başlanan tedavi maksimum fayda sağlamaktadır. İşitme kaybı olsun
ya da olmasın asemptomatik cCMV enfeksiyonu olan yenidoğanlara tedavi verilmesi
konusunda bugün için yeterli kanıt bulunmamaktadır. Antiviral tedaviye başlama kararı
olgu bazında ve klinisyenin hastalığın ciddiyeti ve sekel risklerini değerlendirmesi
neticesinde verilmelidir.
II. Pnömoni, ağır ve persistan trombositopeni, hepatit, enterokolit ve aktif retinit gibi
multisistem bulguları ile birlikte kantitatif PZR ile gösterilmiş CMV viremisi olan
yenidoğanların antiviral tedaviden fayda görme olasılığı yüksektir. Viral yükte azalma
neticesinde klinik durumda ve hedef organ hastalığında iyileşme beklenir. Ancak erken
dönemde verilen bu tedavinin işitme kaybı ve nörogelişimsel anormallikler gibi uzun
dönem sekeller üzerine etkisinin ve faydasının izlenmesi gerekir.
III. Antiviral ajanın (intravenöz gansiklovir veya oral vangansiklovir) seçimi hastalığın
ciddiyetine bağlıdır. Viral sepsis benzeri sendrom, miyokardit, pnömoni, ciddi hepatit ve
enterokolit, ağır ve refrakter trombositopeni, ağır retinit (ilave intraokuler antiviral tedavi ile
birlikte) ve nörolojik hastalık, altta yatan primer immün yetmezlik durumlarında intravenöz
gansiklovir tedavisi önerilir. Bu durumların dışında iyi görünümlü ve hafif semptomatik
olgularda oral valgansiklovir ile tedaviye başlanabilir. Klinik olarak stabil olan ve oral tolere
eden olgularda intravenöz tedaviden oral tedaviye geçilebilir. Randomize bir klinik
çalışmada; MSS tutulumu olan ya da olmayan semptomatik cCMV enfeksiyonu olan
bebeklerde 6 haftalık İV gansiklovir tedavisi 6 ay oral valgansiklovir tedavisi ile
karşılaştırılmış hastaların 24 aylık izleminde 6 ay oral valgansiklovir tedavisi alanların
işitme ve nörogelişimsel skorları daha iyi bulunmuştur. İntravenöz gansiklovir dozu 6
mg/kg/doz 12 saatte birdir. Toksisite riski nedeni ile İV gansiklovirin 6 haftadan daha uzun
kullanımı önerilmemektedir. Oral valgansiklovir tedavisi 6 ay sürdürülebilir. Oral
valgansiklovir 16 mg/kg/doz günde iki kez verilir. Kan CMV PZR düzeyi ile tedaviye yanıt
izlenir. PZR düzeyi düşmeyen olgularda antiviral dirençten şüphelenilmelidir. Hastalar
tedavi süresince başlangıçta haftada bir ardından ayda bir tam kan sayımı ve karaciğer ve
böbrek fonksiyon testleri izlenmelidir.
75

