Page 482 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 482

116                  BATI NİL HASTALIĞI










                                 Füsun Zeynep AKÇAM








              Batı Nil Hastalığı (West Nile Disease, WND),   organ nakli, kan transfüzyonu yoluyla meydana
           artropotlar ile taşınan bir virüs ile oluşturulan,   gelmiştir. Transplasental ve anne sütü ile geçiş ris-
           hafif soğuk algınlığı benzeri belirtilerden menin-  ki halen değerlendirilmektedir. Standart kontrol

           goensefalit tablosuna kadar değişen yelpazede    önlemleri alınmak kaydıyla, bugüne kadar sıradan
           klinik bulgularla seyredebilen bir hastalıktır. Et-  temas yoluyla insandan insana bulaş ve sağlık çalı-
           ken virüs, kuşlar ve sivrisinekler arasında geçiş   şanlarına bulaş belgelenmemiş ancak laboratuvar
           şeklinde bir yaşam siklusuyla doğada varlığını   çalışanlarına WNV bulaşı bildirilmiştir.
           sürdürür. İnsanlar, atlar ve diğer memeliler en-
           fekte olabilir.                                     Klinik Özellikler

              Etiyoloji                                        İnkübasyon periyodu 3-14 gündür. WNV en-
                                                            feksiyonu %80 asemptomatik seyreder. Sempto-
              WND’ ye neden olan virüs ( West Nile Virüs,   matik hastalık Batı Nil ateşi ya da ağır Batı Nil
           WNV) flavivirüs genusunun bir üyesidir ve Fla-    hastalığı şeklinde görülebilir. WNV ile enfekte

           viviridae ailesinin Japon ensefaliti antijen komp-  olan insanların %20’sinde Batı Nil ateşi gelişir.
           leksine aittir. Tek zincirli, pozitif polariteli, 50   Semptomlar ateş, baş ağrısı, yorgunluk, vücut
           nm çapında protein bir kapsid ile çevrilmiş, iko-  ağrıları, bulantı, kusma, nadiren gövdede cilt dö-

           sahedral simetrili ve zarflı bir RNA virüsüdür.   küntüleri ve büyümüş lenf nodlarını içerir. Nö-
                                                            roinvazif hastalık da denilen ağır Batı Nil hastalı-
              Epidemiyoloji                                 ğında ise semptomlar, başağrısı, yüksek ateş, ense
                                                            sertliği, stupor, dezoryantasyon, koma, titreme,
              İlk olarak 1937’de Uganda’nın Batı Nil bölge-
                                                            konvüzyon, kas güçsüzlüğü ve paralizidir.
           sinde izole edilen WNV, 1953’te Nil deltası böl-
                                                               Aşağı yukarı WNV ile enfekte olan 150 ki-
           gesindeki kuşlarda tanımlanmıştır. İnsan enfek-
                                                            şiden 1’inde ağır nöroinvazif hastalık gelişeceği
           siyonları ise 50 yıldan daha uzun süredir rapor
                                                            tahmin edilmektedir. Ağır hastalık herhangi bir
           edilmektedir. Virüs hemen hemen bütün kıta-
           larda ve farklı iklim koşullarında gözlemlenmiş   yaşta görülebilir; ancak 50 yaş üzerindekiler ve
                                                            transplant hastaları gibi immün sistemi baskı-
           ve dramatik salgınlara sebep olmuştur. Salgın
                                                            lanmış kişiler WNV ile enfekte olduklarında ağır
           bölgeleri genellikle kuşların majör göç rotaları
                                                            hastalık gelişme riski yüksektir.
           üzerindedir. Vektörlerin çokluğu, enfekte kanat-
           lıların yoğunluğu gibi ekolojik faktörler hastalı-  Tanı
           ğın oluşumunda ve yayılımında etkilidir.
              İnsandaki enfeksiyonlar en sık enfekte sivri-    Kan ve hedef organlarda virüsün varlığının
           sinek ısırıkları sonucudur. Virüs aynı zamanda   saptanmasıyla teşhisi mümkündür. Kullanılabi-
           enfekte hayvanların kanı veya dokularıyla temas   lecek teknikler:
           sonucu bulaşabilir. Olguların çok küçük bir kısmı   1.  ELISA yöntemiyle IgM antikoru saptanması

           462
   477   478   479   480   481   482   483   484   485   486   487