Page 401 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı

Diyabetik Ayak Enfeksiyonları 381

Tablo 95.2. Diyabetik ayak enfeksiyonlarının sınıflandırılması. feksiyonun ciddiyeti ve olası etken temel alına-
rak yapılmalıdır.
Enfeksiyonun PEDİS
Klinik Hafif ve orta şiddetteki diyabetik ayak en-

ciddiyeti derecelendirmesi
Pürülans ve enflamasyon Enfeksiyon 1 feksiyonları, komplike edici faktörler, hastanın
bulguları yok yok tedaviye uyumu, yara bakımının özelliğine göre
Enflamasyon bulgularından hastaneye yatış açısından değerlendirilir. Ciddi
2 veya daha fazlasının varlığı enfeksiyonu olan tüm hastalar, komplikasyonlu
(pürülans veya eritem, ısı artışı,
kızarıklık, ağrı, endürasyon), orta şiddetli enfeksiyonlar (ciddi periferik arter
ülser çevresindeki selülit ve Hafif 2 hastalığı, evde bakım olanaksızlığı gibi), ayak-
eritem ≤2cm, enfeksiyon tan tedaviye uyumsuz hastalar, ayaktan tedavide
deri ve yüzeyel derialtı dokuya
sınırlı, lokal komplikasyonlar ve başarısızlık gösteren hastalar yatırılarak tedavi
sistemik bulgular yok edilmelidir.

Sistemik ve metabolik olarak Hafif-orta enfeksiyonlarda, önceden antibi-
stabil hasta, selülit ≥2 cm, yotik kullanımı yoksa aerop gram-pozitif kokla-
lenfanjitik yayılım, yüzeyel Orta 3 rın (sıklıkla Staphylococcus aureus) hedef alın-
fasiya, derin doku apseleri,
gangren, kas, tendon, eklem ve ması yeterlidir. Bu nedenle bu tür hastaların
kemik tutulumu ampirik tedavisinde birinci kuşak oral sefalos-
Sistemik toksisite ve metabolik porinler (sefaleksin, sefadroksil gibi), sefuroksim
bozukluk mevcut (üşüme, aksetil, klindamisin, dikloksasilin ve amoksisilin/
titreme, ateş, taşikardi,
hipotansiyon, konfüzyon, Ağır 4 klavulonat gibi gram-pozitif etkenleri hedef alan
kusma, lökositoz, asidoz, oral antibiyotikler tedavide uygun seçeneklerdir.
azotemi, ciddi hiperglisemi) Ofloksasin ve siprofloksasin, bu tür enfeksiyon-

larda genellikle tek başlarına önerilmezler. Bu
lendirilmesi tedavi süresi ve ortopedik yaklaşım tür enfeksiyonlarda adı geçen antibiyotikler ile
açısından oldukça önemlidir. Diyabetik ayak 14 günlük oral tedavide başarı oranı genellikle %
ülserlerinin değerlendirilmesinde uluslararası 90’ın üzerindedir. Hastanın lezyonlu ayağının is-
diyabetik ayak uzlaşı sınıflamasına (PEDIS) göre tirahate alınması ve tedavi başlangıcından sonra

dolaşım, boyut, derinlik, doku kaybı, enfeksiyon 24-48. saatlerde ilk yanıtın değerlendirilebilmesi
ve duyu fonksiyonlarının değerlendirilmesi esas için tekrar muayenesi gerekir. Eğer evde uygun
alınmıştır. Bu sınıflamaya göre enfeksiyonlar tedavi yapılamadığı gözlenirse hastanın hastane-

dört derecede gruplandırılmıştır (Tablo 95.2). ye yatırılarak tedavisi gündeme gelir. Açık yara
Osteomiyelitin tanısında düz grafi lerin du- varlığında tedaviden iki hafta sonra radyografi -
yarlılık ve özgüllükleri düşüktür. En değerli yön- nin tekrarlanması ve osteomiyelitin değerlendi-
tem manyetik rezonans görüntülemedir.
rilmesi gerekir.
Tedavi Ciddi enfeksiyonlarda kültür sonucu ve an-
tibiyotik duyarlılık sonuçları gelene kadar geniş
Klinik olarak enfekte olmayan yaralar için spektrumlu antibiyotik başlanmalıdır. Pseudomo-
antibiyotik tedavisi önerilmez. Enfeksiyon bul- nas aeruginosa için risk faktörleri olmadığı süre-
guları olmayan ülserlerden yapılan mikrobiyolo- ce (P. aeruginosa enfeksiyon oranlarının yüksek
jik incelemeler genellikle kolonizasyonu göster- olması, ayağın suyla sık temas etmesi) başlangıç
mektedir. Tüm enfekte yaralarda antibiyoterapi tedavisinin antipseudomonal olması genellik-
mutlaka uygulanmalıdır. Antimikrobiyal tedavi, le gerekli değildir. Metisiline dirençli S. aureus’a
cerrahi debridman, drenaj, yara bakımı gibi di- (MRSA) yönelik tedavi, önceden MRSA enfek-
ğer tedavi yöntemleri ile kombine edilmedikçe siyon öyküsü, lokal MRSA enfeksiyon/koloni-
genellikle yetersiz kalır. Kesin tedavi rejimi, kül- zasyon prevalansı yüksek olduğu zaman ve çok
tür/antibiyogram sonuçlarının elde edilmesine ciddi enfeksiyon söz konusu olduğunda düşü-
ve hastanın ampirik tedaviye verdiği yanıta göre nülmelidir. Tüm ciddi ve bazı orta şiddette en-
şekillenmelidir. Ampirik antibiyotik seçimi en- feksiyonlarda parenteral yol tercih edilmelidir.