Page 27 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 27

Enfeksiyon Hastalıklarının Dünü, Bugünü, Yarını  7


           B) Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojide 20. yüzyılda sağlanan gelişmeler:

            1901: Kompleman birleşmesi reaksiyonu tarif edilmiştir.

            1902: Anafilaksi, 1903’de alerji tanımlanmıştır.
            1903: Marchand, Leishman ve Donovani, birbirlerinden ayrı olarak Kala-azar etkenini göstermiştir.
            1903: Opsonin bulunmuştur.
            1905: Sifi liz etkeninin Treponema pallidum olduğu gösterilmiştir.

            1906: Sifiliz tanısında Wasserman reaksiyonu bulunmuştur.
            1909: Epidemik tifüsün bitle bulaştığı gösterilmiştir.
            1910: Saboraud, mantar kültürü için kendi adıyla anılacak besiyerini geliştirmiştir.

            1912: Sifiliz tedavisinde salvarsanın etkin bir ajan olduğu gösterilmiştir. (İlk özgül kemoterapötik)
            1914: İnsanda toksoplazma ve Weil (İkterik Leptospiroz) hastalığının etkeni bulunmuştur.
            1920: Bakterilerin ilk klasifikasyonu yapılmış; Bergey’in klasik çalışmasının temelleri atılmıştır.

            1924: Kızılın tanısında kullanılan Dick testi bulunmuştur.
            1924: Calmette ve Guerin, kendi adlarıyla anılan tüberküloz aşısını geliştirmiştir.
            1926: Bakterilerle virüsler arasındaki ayrımlar açıklanmış ve virolojinin bağımsız bir disiplin olarak önünün açılması
               sağlanmıştır.
            1928: Transformasyonun gösterilmesi ile moleküler genetiğin temelleri atılmıştır.
            1931: Embriyonlu tavuk yumurtasında virüs üretilebileceği gösterilmiş; bu yöntemle influenza, kabakulak, sarı humma,

               bazı arbovirüsler ve Rickettsia üretilmiştir.

            1933: Lancefield, streptokokları sınıflandıran bir presipitin testi tanımlamıştır.

            1941: Gregg, gebeliğinde kızamıkçık geçiren annelerin çocuğunda anomaliler olduğunu yazmıştır.
               1942: Floresanlı antikor deneyi yapılarak işaretli antijen ve antikorların gelişim yolu açılmıştır.
            1949: Poliovirüs doku kültüründe üretilmiştir.
            1953: Çeşitli immünglobülinler tarif edilmiştir.
            1960: Radioimmünassay yöntemi geliştirilmiştir.
            1961-1962: T ve B lenfositleri ile alt tipleri ve lenfokinler tanımlanmıştır.
            1963: Blumberg tarafından Avustralya antijeni (“HBsAg”) tanımlanmıştır.
            1966: ELISA yöntemi geliştirilmiştir.
            1975: Hibridoma teknolojisinin temeli atılmıştır.
            1982: Nötralizasyon yöntemi bildirilmiştir.
            1983: Montaigner ve Gallo HIV’i bulmuştur.
            1984: Helicobacter pylori gösterilmiştir.
            1988: PCR teknolojisinde önemli bir faktör olan ısıya dayanıklı enzim elde edilmiştir.
            1991: Guanaritovirus’un ilk kez saptanması (teşhisi)
            1991: Encephalitozoon hellem
            1992: Vibrio cholerae
            1992: Bartonella henselae
            1993: Encephalitozoon cuniculi
            1993: Hantavirus
            1993: Sin Nombre virus
            1994: Sabia virus
            1994: Hendra virus
            1994: Cryptosporidium
            1995: Ehrlichia spp.
            1995: HHV-8
            1996: Creutzfeld Jacob (yeni varyant)
            1997: H5N1 Avian infl uenza
            1998: HCV
            1999: Nipah virüs
            2001: Human metapneumovirus
            2002: Vankomisine dirençli Staphylococcus aureus (VRSA)
            2002: İlk Kırım Kongo Kanamalı Ateş olgularının bildirilmesi (Türkiye)
            2003: SARS (Novel coronovirus)
            2007-2010: İlk kültür pozitif Lyme olgularının tanımlanması (Türkiye)
            2009: İlk Hantavirus Renal Sendrom olgularının bildirilmesi (Türkiye)
            2010: İlk Batı Nil Virüs (West Nile Virus) enfeksiyon olgularının bildirilmesi (Türkiye)
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32