Page 27 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 27
Enfeksiyon Hastalıklarının Dünü, Bugünü, Yarını 7
B) Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojide 20. yüzyılda sağlanan gelişmeler:
1901: Kompleman birleşmesi reaksiyonu tarif edilmiştir.
1902: Anafilaksi, 1903’de alerji tanımlanmıştır.
1903: Marchand, Leishman ve Donovani, birbirlerinden ayrı olarak Kala-azar etkenini göstermiştir.
1903: Opsonin bulunmuştur.
1905: Sifi liz etkeninin Treponema pallidum olduğu gösterilmiştir.
1906: Sifiliz tanısında Wasserman reaksiyonu bulunmuştur.
1909: Epidemik tifüsün bitle bulaştığı gösterilmiştir.
1910: Saboraud, mantar kültürü için kendi adıyla anılacak besiyerini geliştirmiştir.
1912: Sifiliz tedavisinde salvarsanın etkin bir ajan olduğu gösterilmiştir. (İlk özgül kemoterapötik)
1914: İnsanda toksoplazma ve Weil (İkterik Leptospiroz) hastalığının etkeni bulunmuştur.
1920: Bakterilerin ilk klasifikasyonu yapılmış; Bergey’in klasik çalışmasının temelleri atılmıştır.
1924: Kızılın tanısında kullanılan Dick testi bulunmuştur.
1924: Calmette ve Guerin, kendi adlarıyla anılan tüberküloz aşısını geliştirmiştir.
1926: Bakterilerle virüsler arasındaki ayrımlar açıklanmış ve virolojinin bağımsız bir disiplin olarak önünün açılması
sağlanmıştır.
1928: Transformasyonun gösterilmesi ile moleküler genetiğin temelleri atılmıştır.
1931: Embriyonlu tavuk yumurtasında virüs üretilebileceği gösterilmiş; bu yöntemle influenza, kabakulak, sarı humma,
bazı arbovirüsler ve Rickettsia üretilmiştir.
1933: Lancefield, streptokokları sınıflandıran bir presipitin testi tanımlamıştır.
1941: Gregg, gebeliğinde kızamıkçık geçiren annelerin çocuğunda anomaliler olduğunu yazmıştır.
1942: Floresanlı antikor deneyi yapılarak işaretli antijen ve antikorların gelişim yolu açılmıştır.
1949: Poliovirüs doku kültüründe üretilmiştir.
1953: Çeşitli immünglobülinler tarif edilmiştir.
1960: Radioimmünassay yöntemi geliştirilmiştir.
1961-1962: T ve B lenfositleri ile alt tipleri ve lenfokinler tanımlanmıştır.
1963: Blumberg tarafından Avustralya antijeni (“HBsAg”) tanımlanmıştır.
1966: ELISA yöntemi geliştirilmiştir.
1975: Hibridoma teknolojisinin temeli atılmıştır.
1982: Nötralizasyon yöntemi bildirilmiştir.
1983: Montaigner ve Gallo HIV’i bulmuştur.
1984: Helicobacter pylori gösterilmiştir.
1988: PCR teknolojisinde önemli bir faktör olan ısıya dayanıklı enzim elde edilmiştir.
1991: Guanaritovirus’un ilk kez saptanması (teşhisi)
1991: Encephalitozoon hellem
1992: Vibrio cholerae
1992: Bartonella henselae
1993: Encephalitozoon cuniculi
1993: Hantavirus
1993: Sin Nombre virus
1994: Sabia virus
1994: Hendra virus
1994: Cryptosporidium
1995: Ehrlichia spp.
1995: HHV-8
1996: Creutzfeld Jacob (yeni varyant)
1997: H5N1 Avian infl uenza
1998: HCV
1999: Nipah virüs
2001: Human metapneumovirus
2002: Vankomisine dirençli Staphylococcus aureus (VRSA)
2002: İlk Kırım Kongo Kanamalı Ateş olgularının bildirilmesi (Türkiye)
2003: SARS (Novel coronovirus)
2007-2010: İlk kültür pozitif Lyme olgularının tanımlanması (Türkiye)
2009: İlk Hantavirus Renal Sendrom olgularının bildirilmesi (Türkiye)
2010: İlk Batı Nil Virüs (West Nile Virus) enfeksiyon olgularının bildirilmesi (Türkiye)

