Page 385 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı

91

SELÜLİT VE YÜZEYEL

DERİ ENFEKSİYONLARI

Nurcan BAYKAM

Deri ve yumuşak doku enfeksiyonları top- linin direkt yayması ve kültürü de yapılmalıdır.
lumda en sık karşılaşılan klinik tablolar olup tanı Esas olarak klinik bulgularla tanı konulan strep-

ve tedavisinde hekimlerin bilgi ve deneyimleri tokokkal selülitin, stafilokokkal olandan ayrıl-
çok önemlidir. ması, uygun antibiyotik başlanması açısından
Toplum kökenli deri ve yumuşak doku en- önemlidir. Etkeni streptokok olan selülitlerde
feksiyonlarının büyük bir kısmını selülit, impe- tedavide hastanın ciddiyeti göz önünde bulun-
tigo, folikülit, erizipel, fronkül ve karbonkül gibi durularak penisilin G, kristalize penisilin veya
bakteriyal kökenli enfeksiyonlar oluşturur ve bu prokain penisilin kullanımı önerilmekteyken,

enfeksiyonların büyük çoğunluğu ciltte bulunan stafilokok selülitlerinde nafsilin gibi penisilinaza

stafilokok ve streptokok cinsi gram-pozitif bak- dirençli penisilinler veya birinci kuşak sefalos-
teriler ile gelişir. porinler (oral-parenteral) kullanılabilir. Penisilin
Selülit; cilt ve ciltaltı dokunun nekrotizan ol- alerjisi olanlarda klindamisin veya glikopeptidler
mayan akut, yaygın enfl amasyonudur. Strepto- tercih edilebilir. Diyabetli hastalarda ve diyabe-
coccus pyogenes ve Staphylococcus aureus en sık tik ayak enfeksiyonlarında başlangıç antibiyotik
etken olan mikroorganizmalardır. Daha az ola- tedavisi anaerop ve aerop spektrumu içerecek
rak da gram-negatif enterik bakteriler, Haemop- şekilde olmalıdır. Etiyolojik tanı konulduğunda
hilus infl uenzae, Klostridyalar, Bacillus antracis etkene yönelik antibiyotik tedavisine geçilir.
vb. sorumludur. Vücudun her yerinde olabilen Erizipel; hızlı ilerleyen, ağrılı, eritemli, endu-
bu lezyonlar genellikle travma veya bir deri lez- re, deriden kabarık, keskin sınırlı ve önemli oran-
da lenf damarlarının tutulumuyla seyreden akut
yonu sonrasında gelişir. Ancak hematojen yolla
cilt enfeksiyonudur. Etken genellikle S. pyogenes
da gelişebilir. Hastada lokal ısı artışı, hassasiyet,
dir (Şekil 91.2). Nadiren Grup B, C ve G strepto-
eritem ve ödem gelişir (Şekil 91.1). Ateş yük-
sekliği de eşlik edebilir. Klinik tabloya bölgesel
lenfadenopati ve lenfanjit de eklenebilir. Lezyo-
nun üzerinde veziküller, lokal apseler ve nekroz
gelişebilir. Erizipelden lezyonun sınırlarının iyi
ayrılamayışı ve çevre dokulardan kabarık olma-
yışı ile ayrılır. Bakteriyel selülitte lökositoz ve
sola kayma vardır. Selülit lenfatik yolla yayılma
özelliği gösterdiğinden tedavi edilmediğinde
özellikle altta yatan kronik bir hastalığı olan kişi-
lerde sepsis nedeni olarak karşımıza çıkabilir. Bu
nedenle bakteriyemi şüphesi olan olgularda kan
kültürü alınmalıdır. Etkeni tespite yönelik olarak
büllerden alınan ince iğne aspirasyon materya- Şekil 91.1. Alt ekstremitede selülit.

365