Page 315 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 315

71




                                                                    KOLERA




                                                              Neşe DEMİRTÜRK








              Kolera,  Vibrio cholerae  O1 ya da O139 se-      Epidemiyoloji
           rovarları ile oluşan akut başlangıçlı, sekretuvar
                                                               Hastalık, hem endemik hem de epidemik
           sulu ishalle seyreden, ciddi düzeyde dehidratas-
                                                            özellik gösterir. Afrika ve Asya’da birçok ülkede
           yona ve elektrolit kaybına yol açabilen, hızlı sıvı
           replasmanı yapılmazsa ölümle sonuçlanan bir      endemiktir. Asya’da mevsimsel yağmurlarla iliş-
           enfeksiyon hastalığıdır. Dünya Sağlık Örgütü     kili olarak ortaya çıkar. Kolera 1817-1923 yılları
           verilerine göre her yıl 3-5 milyon insan bu en-  arasında V. cholerae O1 ile oluşan 6 pandemi ile
                                                            milyonlarca kişiyi etkilemiştir. Yedinci pandemi
           feksiyona yakalanmaktadır.
                                                            1961 yılında Endonezya’da Selebes Adalarında
              Etiyoloji                                     başlamış olup kısa sürede Asya’dan Afrika, Av-
                                                            rupa ve Latin Amerika’ya yayılmıştır. Bu pande-
              Etken Vibrionaceae ailesinden, gram-negatif,   mide diğerlerinden farklı olarak, ilk kez 1905 yı-
           aerop, hareketli bir basil olan  V cholerae’dır.
                                                            lında Mısır’da tanımlanan V. cholerae O1 biyotip
           Bakteri hücre duvarında bulunan “O” soma-        El Tor etken olarak belirlenmiştir.
           tik antijenindeki farklılıklara göre 200’den fazla   Enfeksiyon insandan insana fekal-oral yol
           serotipe ayrılmış olup bunlardan sadece O1 ve    aracılığı ile bulaşır. Genellikle bulaşta kontami-
           O139 patojendir. Patojen serovarlardan O1, iki
                                                            ne sular aracıdır. Hastalardan direkt temas ile
           biyotipe ayrılır; klasik ve El-Tor. Epidemik ko-
                                                            bulaş olduğu gösterilmemiştir. Kolera epide-
           leraya neden olan O139 serotipi, ilk kez, 1992
                                                            miyolojisinde çevresel faktörler de önem taşır.
           yılında Asya’da izole edilmiştir.                Aşırı yağmur ve seller, deprem gibi doğal afetler,
              V cholerae alkali ortamlarda ürer. Aside son   su kaynaklarındaki ısı değişimleri kolera epide-
           derece duyarlıdır. Üremesi için kullanılan besi   milerinin gelişiminde etkili olmaktadır. En son
           yerleri de alkali özellik taşır. Dışkıdan izolasyonu
                                                            2010 yılında Haiti’de oluşan epidemide olduğu
           için özel besi yerleri gerekir. Her iki patojen su-
                                                            gibi, toplumsal immünitenin düşük olduğu böl-
           şun da üremesine uygun olan iki besiyeri vardır;
                                                            gelerdeki epidemiler tüm yaş gruplarını etkileyip
           tiyosülfat sitrat safra tuzlu sukroz agar (TCBS)
                                                            daha fazla mortaliteye neden olmaktadır.
           ve tellüritli taurokolat jelatin agar.
              Etken bakteri ince bağırsaklara yerleşerek pa-   Klinik Özellikler
           tojen suşların ana virülans faktörü olan kolera tok-
           sini “kolerajen”i salgılar. Toksin protein yapısında   Ortalama 1-3 gün süren inkübasyon süresinin
           olup A ve B olarak adlandırılan iki komponentten   ardından bol sulu ishal ile başlar. Semptomlar

           oluşur. Toksin, B komponenti ile enterositler-   hafiften çok şiddetliye kadar değişebilir. Kolera
           deki gangliozid resptörlere bağlanır, daha sonra   gravis olarak adlandırılan ağır seyirli formda, dış-
           A komponenti hücre içine girerek enterotoksin    kılama çok sık ve miktarı çok fazladır. Saatte 1 lit-
           özelliği gösterir. Bağırsak epitelinden bol miktarda   reye kadar dışkılama olabilir. Hızla hipovolemik
           sıvı ve elektrolit salgılanmasına neden olur.    şok gelişebilir. Bu olgularda mortalite %70’lere

                                                                                                        295
   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319   320