Page 17 - Biyolojik Ajan Kullanan Romatolojik Hastalarda Enfeksiyon Yönetimi
P. 17

BİYOLOJİK AJAN KULLANAN HASTALARDA


                           HBV ENFEKSİYONUNA YAKLAŞIM









              Biyolojik ajanların klinik kullanıma girmesiyle duyarlı kişilerde   c. Biyolojik Ajan Tedavisine Başlamadan Önce HBV Taraması
              hepatit B reaktivasyonu riski ortaya çıkmıştır.  HBV reaktivas-  Biyolojik ajan tedavisine aday olan hastalar hepatit B yönün-
              yonu, karaciğer yetmezliği ve ölüme kadar gidebilen, yaşamı   den taranıp, HBV seronegatif olanlar aşılanmalıdır. Bu kişilerde
              tehdit eden ciddi klinik tablolara neden olabilmektedir. Diğer   HBsAg, anti-HBc ve anti-HBs bakılmalı; HBsAg ve/veya anti-HBc
              taraftan biyolojik ajanlarla yapılan tedaviye ara verilmesini ge-  pozitif ise HBV DNA istenmelidir (1,2,7). Kronik hepatit B sapta-
              rektirip, primer hastalığa bağlı morbidite ve mortalite artışına   nanlar ise hepatit B’ye yönelik antiviral tedavi açısından değer-
              yol açmaktadır. Oysa, risk grubundakilere profilaktik antiviral   lendirilmelidir (2).
              tedavi başlanarak HBV reaktivasyonunun önlenmesi mümkün-
              dür.                                               d. Reaktivasyon Bulguları
              Serolojik olarak HBsAg pozitifliği olan hastalarda immünsüp-  Reaktivasyon gelişen her hastada hepatit semptomları görül-
              resyon durumunda gelişen kontrolsüz viral replikasyon sonucu   meyebilir; biyokimyasal ve serolojik göstergeler reaktivasyonu
              artmış olan viral partiküller, direkt sitolitik etki ile hepatositler-  işaret edebilir. Önce HBV DNA pozitifleşir, sonra ALT yükselir
              de hasara neden olurlar. Diğer taraftan immünsüpresif tedavi   (1). Reaktivasyon geliştiğinde hemen antiviral tedavi başlan-
              kesildikten sonra gelişen immün rekonstrüksiyon nedeniyle   ması ve immünsüpresif tedavinin kesilmesi ya da ertelenmesi
              enfekte hepatositlerde şiddetli immün-aracılı hasar meydana   önerilmektedir (8,9). Bununla birlikte, immünsüpresif tedavinin
              gelir. Bu geç tip reaktivasyon, immünsüpresif tedavi kesildikten   kesilmesi halinde immün restorasyona bağlı hepatosit hasarı
              sonra bir süre daha devam eder (1,2).              ve hepatit gelişebileceği bildirilmektedir. Bu nedenle immün-
                                                                 süpresif tedavi sırasında HBV reaktivasyonu ortaya çıktığında
              HBV reaktivasyon riski kişinin virolojik ve serolojik profiline, bi-  uzman görüşü alınması önerilmektedir (6).
              yolojik ajanın türüne, immünsüpresyonun süresi ve şiddetine
              göre değişmektedir.                                *HBsAg pozitif hastalarda HBV reaktivasyonu bazale göre HBV
                                                                 DNA’da artış olmasını veya bazal değer mevcut değilse HBV
              a. Virolojik ve Serolojik Profil
                                                                 DNA’da mutlak bir değerin saptanmasını ifade eder. Aşağıdaki
              HBV reaktivasyonu riski ile ilişkili virolojik ve serolojik göster-  kriterlerden birinin olması HBV reaktivasyonu + hepatit alev-
              geler HBV DNA, HBsAg, HBeAg ve anti-HBc’dir. HBsAg pozitif   lenmesi (HBV-ilişkili hepatit) olarak tanımlanır (7).
              hastalar arasında HBeAg pozitif olanlarda risk HBeAg negatif-  1. Bazal HBV DNA düzeyinde >2 log (100 kat) artış
              lere göre daha fazladır (3). Biyolojik ajan tedavisi alanlarda HBV
              reaktivasyonu HBsAg pozitifler için %12.3-39 ve HBsAg negatif,   2. Önceki tetkiklerde saptanamayan HBV DNA düzeyi olan has-
              anti-HBc pozitifler için %1.7-3 arasında bildirilmektedir (4-6).   talarda HBV DNA düzeyinin >3 log (1.000) IU/mL olması
              Anti-HBc pozitif hastalarda anti-HBs titresi >100 IU/ml oldu-  3. Önceki HBV DNA değeri bilinmeyen hastalarda HBV DNA dü-
              ğunda reaktivasyon gelişme olasılığının daha düşük olduğunu   zeyinin >4 log (10.000) IU/mL olması
              gösteren bazı veriler olmasına rağmen, anti-HBc pozitiflerde
              anti-HBs  varlığının  veya  titresinin  HBV  reaktivasyonu  üzerine   **HBsAg negatif, anti-HBc pozitif hastalarda ise aşağıdakilerden
              etkisi kanıtlanmamıştır (1). HBV reaktivasyonu ile HBV DNA   birinin olması HBV reaktivasyonunu gösterir (7):
              düzeyi arasında da bir ilişki olup, HBV DNA düzeyi yükseldikçe   HBV DNA’nın saptanabilir düzeyde olması veya
              reaktivasyon riski de artmaktadır (1,7).
                                                                 HBsAg’nin pozitifleşmesi (HbsAg seroreversiyonu)
              b. İmmünsüpresif İlaç Türü
                                                                 HBV reaktivasyonunu takiben hepatit alevlenmesi (ALT’nin ba-
              B hücreleri hedef alan ilaçlar kuvvetli immünsüpresyona neden   zal düzeyin 3 kat üzerine çıkması ve 100 U/L’in üzerinde olması)
              olduklarından HBV reaktivasyonu riski en yüksek olan ajanlar-  ortaya çıkabilir (7,9). Bu tablo sarılık, asit ve ensefalopati gibi
              dır. Bu ilaçları kullanan HBsAg pozitif ve HBsAg negatif/anti-HBc   klinik bulgularla kendini gösteren karaciğer yetmezliğine ve
              pozitif hasta grubunun her ikisinde de HBV reaktivasyonu riski   ölüme kadar ilerleyebilir.
              vardır. TNF-alfa, sitokin, integrin ve tirozin kinaz inhibitörleri de
              HBV reaktivasyonu riskine sahiptir (1) (Tablo 1).
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22