Page 353 - Enfeksiyon Hastalıkları Kitabı
P. 353

Kronik Hepatit B  333


           RNA ve HBV DNA’da dalgalanma görülebilir.        ve antiviral ilaçlar (lamivudin, telbivudin, adefo-
           HCV süperenfeksiyonu, HBV DNA’yı baskıla-        vir, entekavir ve tenofovir) kullanılabilir. Tedavi
           yabilir ve HBsAg serokonversiyonu gelişebilir.   süresinin belirgin olması, direnç gelişmemesi,
           HDV’nin enfeksiyon oluşturabilmesi için mut-     etkisinin daha kalıcı olması, pegile interferon
           laka HBV’ye gereksinim vardır. Koenfeksiyon      tedavisinin avantajlarıdır, ancak parenteral ol-
           veya süperenfeksiyon şeklinde görülebilir (Bakı-  ması, yan etkileri ve HBeAg negatif olgularda
           nız Hepatit D virüs enfeksiyonu).                etkinliğinin az olması ise dezavantajlarıdır. Ge-
                                                            notip D olgularında etkisi diğer genotiplere göre
              Tedavi                                        daha düşüktür. Oral antiviral ilaçların etkinliği-
                                                            nin yüksek olması, oral kullanılabilmeleri ve yan
              HBsAg 6 aydan uzun süredir pozitif, serum
           HBV DNA 2.000 IU/ml, devamlı veya aralıklı       etkilerinin azlığı gibi avantajları yanısıra tedavi
           ALT yüksekliği olan kronik hepatit B olguların-  süresinin belirsizliği ve antiviral direnç gelişimi
           da karaciğer biyopsisi yapılması önerilir. AntiH-  gibi dezavantajları vardır.
           Be pozitif, HBV DNA düzeyi >2.000 IU/ml olup,       Pegile interferon özellikle, genç ve HBeAg
           ALT düzeyi normal olan olguların eğer ailesinde   pozitif olgularda tedavide önerilir. Tedavi süresi
           HSK hikayesi mevcut ise veya bu olgular 40 ya-   48 haftadır.
           şından büyükse karaciğer biyopsi yapılarak his-     Tenofovir ve entekavir tedavide ilk seçenek
           tolojik aktivitenin değerlendirilmesi tedavinin   oral antiviral ilaçlardır. HBV DNA’yı daha hızlı
           planlanmasında yol gösterici olacaktır.          baskılarlar, entekavire karşı direnç gelişme ola-
              HBeAg pozitif nonsirotik olgular: HBV         sılığı düşüktür (%1), tenofovire karşı ise 6 yıl-
           DNA >2.000 IU/ml ve ALT >2x normalin üst         lık kullanım sonunda direnç saptanmamıştır.
           sınırı (NÜS) olan olgularda tedavi önerilir. Yeni   Lamivudin ve telbivudinin dezavantajı yüksek
           tanı konulan HBeAg pozitif olgularda spontan     oranda direnç gelişmesidir. Telbivudin lamivu-
           HBeAg serokonversiyonu olup olmayacağını         dine göre daha fazla antiviral etki gösterir. An-
           görmek için bu olgular, tedavi verilmeksizin 6   tiviral ilaçlarla tedavi süresi belirsizdir. HBeAg
           ay gözlenmelidir. ALT düzeyi yüksek ama <2x      pozitif olgularda, HBeAg serokonversiyonun-

           NÜS olan olgular izleme alınır ve ALT iki katın-  dan (HBeAg’nin negatifleşmesi ve Anti HBe po-

           dan fazla yükselir ise tedavi verilebilir.       zitifleşmesi) 12 ay sonra tedavi sonlandırılabilir
              HBeAg negatif nonsirotik olgular: HBV         ama tedavi kesilmesi sonrası hepatik alevlenme
           DNA >2.000 IU/ml ve ALT >2x NÜS olan ol-         görülebilir. HBeAg negatif olgularda ise tedavi
           gularda tedavi önerilir. ALT düzeyinde dalga-    Anti HBs oluştuktan sonra kesilebilir.
           lanmalar görülebilmesi nedeniyle bu olguların       Kompanse ve dekompanse siroz olgularında
           taşıyıcılıktan ayrımını yapmak amacıyla düzenli   antiviral ilaçlar tercih edilir. Dekompanse siroz-
           olarak ALT düzeyi takip edilmelidir. HBV DNA     da pegile interferon kontrendikedir. Bu olgu-
           >2.000 IU/ml ve ALT düzeyi sürekli olarak nor-   larda uzun süreli tedavi gereksinimi nedeniyle
           mal olan olgularda tedavi verilmesi düşünülürse   potent antiviraller, entekavir veya tenofovir kul-
           karaciğer biyopsisi yapılmaldıır.                lanılmalıdır.
              Siroz: Kompanse siroz olgularında HBV            Antiviral direnç gelişen olgularda ise direnç
           DNA >2.000 IU/ml ise tedavi başlanmalıdır. De-   gelişen ilaca göre tedavi yaklaşımı değişiklik gös-
           kompanse siroz olgularında ise HBV DNA pozi-     terir. Önerilen çapraz direnç görülmeyen başka
           tif ise antiviral tedavi verilmelidir. Bu olgularda   bir antivirale geçilmesidir. Lamivudin, telbi-
           ALT düzeyi tedaviye başlama kriteri değildir.    vudin veya entekavir direnci görülen olgularda
              İmmuntoleran olgular, inaktif taşıyıcılar ve   tenofovire geçilebilir. Adefovir direnci görülen
           latent HBV enfeksiyonu (HBsAg negatif, HBV       olgularda ise lamivudin, telbivudin veya enteka-
           DNA pozitif) olanların tedavi edilmesi önerilmez.   vir tedaviye eklenir. Bu olgularda daha öncesin-
                                                            de lamivudin direnci var ise entekavir (1.0 mg)
              Kullanılan İlaçlar                            tercih edilir.
                                                               İnterferon tedavisine yanıt vermeyen olgular-
              Kronik hepatit B tedavisinde pegile interferon   da antiviral ilaçlar kullanılabilir.
   348   349   350   351   352   353   354   355   356   357   358