Page 116 - EKMUD Erişkin Bağışıklama Rehberi 2024
P. 116

Erişkin Bağışıklama Rehberi 2024

            antikorlar aynı seviyededir fakat difteri immünitesi daha düşüktür. Tetanoz toksoidi ile
            bağışıklama sonrası HIV-1 RNA seviyeleri geçici olarak artış gösterebilir.
               4.5.2.3. Pnömokok aşısı: Konjuge aşı polisakkarit aşıdan daha immünojeniktir.
            Bir doz 13 valanlı konjuge aşı (PCV13) ve ardından en az sekiz hafta sonra bir doz
            polisakkarit aşı (PPSV23) uygulanmalıdır. Eğer önceden PPSV23 yapılmışsa, PCV13
            yapılabilmesi için PPSV23’ün uygulanmasının üstünden en az 12 aylık bir zaman geç-
            miş olmalıdır. PCV13 herhangi bir CD4 sayısında yapılabilir, fakat PPSV23 CD4 sayısı
            ≥200/mm  olana kadar ertelenmesi tercih edilebilir. PPSV23’ün beş yıl sonra ikinci
                    3
            rapeli uygulanmalıdır. Eğer bu iki doz aşı 65 yaşından önce tamamlanmışsa ikinciden
            en az beş yıl sonra olmak üzere 65 yaşından sonra da tek bir doz rapel yapılır.

               Yirmi serovalan konjuge aşılar kullanıma girdiğinde tek doz uygulanmaları yeterli
            olacaktır. Daha önce 13 valanlı konjuge aşı ve 23 valanlı polisakkarit aşı yaptırmış
            olanlara tekrar aşı önerilmez. Sadece 13 valanlı konjuge aşı veya sadece 23 valanlı
            polisakkarit aşı yaptırmış olanlara tek doz 20 valanlı konjuge aşı önerilir.

               4.5.2.4. Hepatit B aşısı: HBV’ye karşı serolojik olarak bağışıklık kanıtı olmayan
            kişilere önerilir. Hepatit B aşısı güvenli fakat HIV-negatif bireylere kıyasla immünojeni-
            tesi düşüktür. HIV ile enfekte hastaların sadece %18-72’sinde koruyucu antikor titresi
            elde edilir. Bu oran, ART alan bireylerde %60-70’e kıyasla ART almayanlarda sadece
            %30-50’dir. Standart primer aşılama serisinin üçüncü dozu tamamlandıktan 1-2 ay
            sonra anti-HBs bakılmalıdır. Eğer negatifse (anti-HBs titresi <10 mIU/mL), 3-doz seri
            aşılama tekrarlanmalıdır. Bu standart doz ile veya çift doz olarak (standart 20 µg ye-
            rine 40 µg) uygulanabilir. Her iki strateji de, özellikle ART altındaki kişilerde koruyucu
            antikor cevabı elde etmekte başarılı olmaktadır. Hepatit A ile kombine hepatit B aşısı
            da daha immünojeniktir.
               HIV ile enfekte bireylerde koruyucu antikor titreleri çok uzun süre devam etmeyip
            negatifleşebilir fakat bir kez antikor oluşmuşsa daha sonra negatifleşse bile anamnes-
            tik cevap sayesinde koruyuculuğun devam ettiği kabul edilir.
               HBsAg ve anti-HBs negatif fakat izole anti-HBc pozitifliği olan kişilerde nasıl bir
            strateji izleneceği tartışmalıdır. Öncelikle, gizli bir HBV enfeksiyonu olmadığı HBV-
            DNA negatifliği ile ekarte edilmelidir. Gizli HBV enfeksiyonu yoksa, tam bir seri aşıla-
            ma yapılması önerilmektedir.
               4.5.2.5. Hepatit  a aşısı: Seronegatif olmaları durumunda önerilir. CD4 sayısı
            düşmeden erken dönemde yapılır. ART alan kişilerde aşıya cevap daha iyidir. İkinci
                                                                           3
            doz aşıdan bir ay sonra antikor cevabına bakılır. Negatifse, CD4 ≥200/mm  oldu-
            ğunda tekrarlanır. İki doz aşıdan 6-10 yıl sonra HIV ile enfekte kişilerin %85’inde
            seropozitiflik devam ederken, yaklaşık %10 hasta aşılamadan iki yıl sonra seronegatif
            olmaktadır. Bunlara uygulanacak üçüncü doz aşı güvenlidir ve yüksek antikor titreleri
            oluşturur.
               4.5.2.6. HPv aşısı: HIV ile enfekte kişilerin daha sık HPV enfeksiyonuna maruz
            kaldıkları düşünüldüğünde bu aşı önemlidir. 9-14 yaş arasındaki HIV ile enfekte kişi-
            lere 2 doz (0-6 aylarda) 14 yaş üzerindeki kişilere 3 doz aşı uygulanmalıdır. Ülkemizde
                                                                                    95
   111   112   113   114   115   116   117   118   119   120   121